طایل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ) [ ع. طائل ]<BR>۱- (اِفا.) برنده، قاطع.<BR>۲- (اِ.) فزونی، مزیت.<BR>۳- توانایی، قدرت.<BR>۴- توانگری.<BR>۵- فراخی، وسعت.<BR>۶- فایده، سود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. طائل ] ۱- (اِفا.) برنده، قاطع. ۲- (اِ.) فزونی، مزیت. ۳- توانایی، قدرت. ۴- توانگری. ۵- فراخی، وسعت. ۶- فایده، سود.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
طایل . [ ی ِ ] (ع ص ) رجوع به طائل شود.
مترادف و متضاد
فراخی، وسعت، فزونی توانایی، قدرت تحول، دارایی، توانگری، غنا سود، فایده، نفع، منفعت، بهره وسیع، گسترده بسیار، زیاد، وافر، فراوان
فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی