طایل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. طائل ] ۱- (اِفا.) برنده، قاطع. ۲- (اِ.) فزونی، مزیت. ۳- توانایی، قدرت. ۴- توانگری. ۵- فراخی، وسعت. ۶- فایده، سود.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. طائل ] ۱- (اِفا.) برنده، قاطع. ۲- (اِ.) فزونی، مزیت. ۳- توانایی، قدرت. ۴- توانگری. ۵- فراخی، وسعت. ۶- فایده، سود.