طایگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طایگان . (اِخ ) شهرکی است در نواحی بلخ از ایالت طخارستان و آنرا طایقان نیز گویند. دارای منبر (مسجد) و بازاری است و دو شعبه از رود جیحون از آن میگذرد و ازاین رو در نهایت سرسبزی و خرمی و آب فراوان است . (از انساب سمعانی ورق ٣٦٤ «ب »). رجوع به طایقان شود.