طبارتیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طبارتیس . [ طَ ] (اِخ ) مُلکت طبارتیس چهارسال بوده است . آن است که کوشکهای عظیم کرده است . ونشستنگاهها که هر جائی از آن در زر افکند. و بعضی را سیم و بعضی مس . و عجائب تر بناها. (مجمل التواریخ والقصص ص ١٣٦) . این نام مصحف طباریس (تیبر) است و وی از امپراطوران روم شرقی (بیزانس ) است که از سال ٥٧٨ تا ٥٨٢ م . سلطنت داشت .