طبرزین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طبرزین . [ طَ ب َ ] (اِ مرکب ) معرب تبرزین . نوعی سلاح است بشکل طبر. رجوع به طبردار، طبرداریه و المعرب جوالیقی ص ٢٢٨ شود. تبری دارای دو لبه که غالباً آنرا به قربوس زین آویزان میکردند و هو فأس السرج . ج، طبرزینات . این کلمه را بصورت طربزین هم نقل کرده اند. رجوع به دزی ج ٢ ص ٢١ و تبرزین شود.