طبسین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طبسین . [ طَ ب َ س َ ] (اِخ ) شهری است بخراسان گرمسیر و اندر وی خرماست . و آب ایشان از کاریز است، و اندر میان بیابان است . (حدود العالم ). رجوع به طبسان و عقدالفرید ج ٣ ص ٩٩ و تاریخ سیستان ص ٢٦، ٢١٩ شود.
طبسین . [ طَ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان نهبندان بخش شوسف شهرستان بیرجند، واقع در ١٣٠هزارگزی جنوب خاوری شوسف و ٧هزارگزی شمال شوسه ٔ عمومی مشهد به زاهدان . دامنه، گرمسیر، دارای ٩٦ تن سکنه . شغل اهالی زراعت و مالداری . راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).