طبع کافوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طبع کافوری . [ طَ ع ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از مزاج سرد و خشک باشد. (برهان ). ◄ کنایه از طبع سوداوی . (آنندراج ). ◄ کنایه از مردم کند طبع و خنک و بارد. (برهان ) (آنندراج ). ◄ یخ بسته . (برهان ). ◄ کنایه از فوت و موت . (برهان ). مرگ . (آنندراج ). ◄ شوریده دماغ . آشفته عقل . رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص ١٦٩ شود.