طبله کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) باد کردن و برآمدن گچ یا رنگ در اثر رطوبت یا علل دیگر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) باد کردن و برآمدن گچ یا رنگ در اثر رطوبت یا علل دیگر.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
طبله کردن . [ طَ ل َ / ل ِ ک َ دَ] (مص مرکب ) آماس کردن گچ و امثال آن و فاصله پیدا شدن میان آن با دیوار یا سقف که مقدمه ٔ افتادن باشد.جدا شدن و آماس کردن و گونه شدن گچ یا کاهگل بنا.