طحانة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طحانة. [ طَح ْ حا ن َ ] (ع اِ) شتر بسیار.(منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ آس اشتر.(مهذب الاسماء). آسیا که با شتر گردد. ستور آس . آسیاکه به ستور گردد. ◄ آس که به آب گردد.
طحانة. [ طِ ن َ ] (ع اِمص ) آسیاگری . (منتهی الارب ) (آنندراج ). آسیابانی .
طحانة. [ طَح ْ حا ن َ ] (ع ص ) مؤنث طحان است . زنی که پیشه ٔ او آسیاگری باشد.