طحربة

طحربة. [ طَ رَ ب َ ] (ع مص ) پر کردن مشک را. یقال : طحرب القربة طحربة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ مالیدن چیزی را تا نرم شود و گشاده گردد. ◄ نیک پر کردن . ◄ سیراب گردانیدن . ◄ جنبانیدن خنور و جز آن تا نیک پر شود. ◄ سخت دویدن . ◄ تیز دادن . (منتهی الارب ).

طحربة. [ طَ رَ ب َ / طِ رِ ب َ / طُ رَ ب َ / طَرِ ب َ ] (ع اِ) لته پاره . (منتهی الارب ) (آنندراج ).

طحربة. [ طُ رُ ب َ ] (ع اِ) لته پاره . (منتهی الارب ) (آنندراج ).و قیل خاص بالجحد. یقال : ما علیه طحربة؛ ای شی ٔ من اللباس . (منتهی الارب ). و منه حدیث القیامة: تدنو الشمس من رؤس الناس و لیس علی احد منهم یومئذ طحربة و ما فی السماء طحربة؛ ای شی ٔ من غیم . (منتهی الارب ).