طرازنده

(طِ زَ دِ) (ص فا.)<BR>۱- آرایش دهنده.<BR>۲- نظم دهنده.<br>

(طِ زَ دِ) (ص فا.) ۱- آرایش دهنده. ۲- نظم دهنده.

طرازنده . [ طِ / طَ زَ دَ / دِ ] (نف ) آرایش دهنده . پیرایش کننده . (برهان ) (آنندراج ) : پرستار صف زد دوصد ماهروی طراز بتان طرازنده موی . اسدی . ◄ نظم دهنده . ناظم : تا طرازنده ٔ مدیح تو دقیقی درگذشت ز آفرین تو دل آگنده چنان کز دانه نار. فرخی . مِه از پیل گردیست سالارشان طرازنده ٔ رزم و پیکارشان . اسدی . بدی صدهزاران سران سترگ طرازنده گردش سپاهی بزرگ . اسدی (گرشاسب نامه ص ٢٥٢).