طرب آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرب آباد. [ طَ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان دربقاضی بخش حومه ٔ شهرستان نیشابور، واقع در ٣هزارگزی جنوب نیشابور. جلگه و معتدل با ٢١٣ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات . شغل اهالی زراعت . راه آن ارابه رو است . تپه ٔ معروف الب ارسلان در این ده واقع است که آثار باستانی دارد و امریکائیها کاوش کرده اند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
طرب آباد. [ طَ رَ ] (اِ مرکب ) جایگاه شادی و سرور. (آنندراج ).