طربگاه

طربگاه . [ طَ رَ ] (اِ مرکب ) طربخانه . طرب سرای . محل شادی . جایگاه طرب : خویشتن را زتنگنای دلم به طربگاه دل براندازد. عرفی (از آنندراج ). گوش مخالفش به طربگاه عافیت مغز فغان شنیده ز نی های استخوان . ملا طغرا (از آنندراج ).