طرسوسی کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرسوسی کردن . [ طَ رَ / طَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) چپاول و غارت کردن، چون مطابق اسناد تاریخی هنگامی که رومیان شرقی برشهر طرسوس چیرگی و تسلط یافتند، از هیچ نوع نهب و غارت نسبت به اموال مسلمانان دریغ نکردند. ظاهراً در عصر شیخ ابوسعید ابوالخیر هر نوع چپاول را به چپاول رومیان در طرسوس منسوب میداشتند، و مثل گونه ای مورد استعمال واقع میشده است : صوفیان را فتوحی بوده است، طرسوسی کرده اند .ما حصه ٔ شما اینجا نهاده ایم . (اسرارالتوحید ص ٩٥).