طرسیقوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرسیقوس . [ طُ ] (اِخ ) نام زاهدی و حکیمی بوده از نصاری، و بعضی گویند نام پادشاهی است از نصاری . (برهان ) (آنندراج ) : کنم در پیش طرسیقوس اعظم ز روح القدس و ابن و اب مجارا. خاقانی . و طروسیقوس نیز آمده است . رجوع به طروسیقوس شود. مینورسکی گوید: چنین عنوانی در فهرست مقامات (روحانی ) بیزانسی در آثارالباقیه ٔ بیرونی ص ٢٩٠ (ترجمه ص ٢٨٤) وجود ندارد، مگر بگوئیم که «طرسیقوس » قرائت غلط استراتگوس (اصرذیقوس )باشد. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین : طرسیقوس ).