طرطانیوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرطانیوش . [ طَ ] (اِخ ) نام جزیره ای است در میان دریا و عذرا در آن جزیره افتاد و خلاص شد. (برهان ) (آنندراج ). نام آن جزیره است که عذرا آنجا افتاد و خلاص یافت . عنصری گوید : همی از پس رنجهای دراز به طرطانیوش اندر آمد فراز. (از فرهنگ اسدی چ تهران ص ٢٢٥). بشد از پس رنجهای دراز به یکی جزیره رسیدند باز کجا نام آن بود طرطانیوش در او پادشا نام او نوکیوش . عنصری (از فرهنگ اوبهی ). و رجوع به فرهنگ شعوری ص ١٦٤ شود.