طرف گرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)<BR>۱- جانبداری کردن.<BR>۲- گوشه گرفتن.<BR>۳- سرحدداری کردن.<BR>۴- سود بردن از چیزی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) ۱- جانبداری کردن. ۲- گوشه گرفتن. ۳- سرحدداری کردن. ۴- سود بردن از چیزی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طرف گرفتن . [ طَ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) مرادف طرف بستن از چیزی : در ته سایه ٔ زلفی ننشینم هرگز هیچ طرفی دلم از طرف کلاهی نگرفت . علیقلی بیگ خراسانی (از آنندراج ).
طرف گرفتن . [ طَرَ گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از حمایت کردن باشد.(برهان ) (غیاث اللغات ). جانب داری کردن : وقت است که تابند رخ از جانب آتش گیرند خلایق طرف ابروی آن را. جمال الدین سلمان (از آنندراج ). نگرفته ز انصاف تو در معرکه ٔ لاف شادی طرف شادی و غم جانب غم را. محمد عرفی . ◄ گوشه نشینی . (برهان ) (غیاث اللغات ). ◄ سرحدگیری . (برهان ).