طرفه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(طُ فِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- چیز تازه و نو و خوشایند. ۲- شی عجیب، شگفت آور. ۳- (ص.) معشوق. ۴- شعبده باز، حقه باز.
(طَ فِ) [ ع. طرفه ] ۱- (مص ل.) یک چشم به هم زدن. ۲- (اِمص.) خونریزی رگ -های قرنیه چشم که بر اثر ضربه وارد بر چشم عارض شود.