طریحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طریحة. [ طَ ح َ ] (ع ص ) گوشت بر آتش افکنده . (نسخه ای خطی از مهذب الاسماء متعلق به کتابخانه ٔ مؤلف ). در یک نسخه ٔ دیگر خطی از مهذب الاسماء (نیز متعلق به کتابخانه ٔ مؤلف ) این لفظ را طرائحة ضبط کرده، با همان معنی بالا. «طریحة، گوشت بریان به آتش است که به فارسی کباب آتشی نامند». (فهرست مخزن الادویة). ظاهراً این لفظ بدین معنی مولد باشد.