طغای ترکان خاتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طغای ترکان خاتون . [ طُ ت ُ ] (اِخ ) یکی از بانوان حرم امیر حسین (رقیب امیر تیمور) که بعد از کشته شدن امیرحسین با سایر بانوان حرم او در حرم سرای امیر تیمور پذیرائی شدند. (حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٤١٨ و ٥٤٢).