طفلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طفلی . [ طِ ] (حامص ) کودکی .
طفلی . [ طِ ] (اِ) درخت مقل است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).درخت مقل است که دوم نامند. (فهرست مخزن الادویه ).
طفلی . [ طَ لی ی / طَ ف َ لی ی ] (ع ص نسبی ) منسوب به طَفْل یا طَفَل به معنی خاک رس مخصوص . رجوع به دزی ج ٢ ص ٤٩ شود.