طلاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلاب . [ طِ ] (ع مص ) مطالبه . خواستن حق خود را از کسی . بازجست کردن . (منتهی الارب ). درخواستن چیزی .
طلاب . [ طُل ْ لا ] (ع ص، اِ) ج ِ طالب . (منتهی الارب ).
طلاب . [ طَل ْ لا ] (ع ص ) بسیار جوینده . بسیار خواهنده . ج، طلابون . ◄ (اِخ ) نام مردی است . (منتهی الارب ).