طلاق بدعت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طلاق بدعت . [ طَ ق ِ ب ِ ع َ ](ترکیب اضافی، اِ مرکب ) طلاق حائض غیرآبستن یا نفساءاست با حضور زوج یا مسترابه بیش از سه ماه و سه طلاق مرسلاً (پشت سر هم ) بطوری که در شرط سوم از شرایط صیغه ٔ طلاق مذکور است . (از ترجمه ٔ تبصره ٔ علامه ص ٢٩٢).