طلال

(~.) [ ازع. ] (اِ.) جِ طل ؛ جاهای خراب.<br>

(طِ) [ ع. ] (اِ.) جِ طل ؛ باران‌های ریز.

(~.) [ ازع. ] (اِ.) جِ طل ؛ جاهای خراب.

طلال . [ طِ ] (اِخ ) ذوطِلال ؛ آبی است یا موضعی است به بلاد بنی مُرّة. ◄ اسب ابوسلمان بن ربیعة. (منتهی الارب ).

طلال . [ طِ ] (ع اِ) ج ِ طَل ّ. (منتهی الارب ).

طلال . [ طَ ] (اِخ ) موضعی است در شعر ابوالصخر الهذلی : یفیدون القیان مقینات کاطلاءالنعاج بذی طَلال . (از معجم البلدان ).

بارانهای ریز، نم‌بارش خرابه، ویرانه