طلیع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(طَ) [ ع. ] (ص.) آن که از طرف محارب دیده بان است.<br>

فرهنگ فارسی معین

(طَ) [ ع. ] (ص.) آن که از طرف محارب دیده بان است.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

طلیع. [ طَ ] (ع ص، اِ) (اصطلاح فقه ) آنکه از طرف محارب دیده بان است .