طمس

أَنْ نَّطْمِسَ وُجُوهاً «طمس» در اصل، به معناى محو و بى خاصیت نمودن آثار چیزى است، مانند این که خانه اى را ویران کنند و سپس جاى آن را به کلّى صاف کرده، آثار بناى سابق را از آن بر چینند، ولى به طور کنایه در مورد چیزهایى که از اثر و خاصیت افتاده نیز گفته مى شود.(5)