طنزکنان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

طنزکنان . [ طَ ک ُ ] (نف مرکب، ق مرکب ) نازکنان . در حال ناز و کرشمه : گه گه آید برِ من طنزکنان آن رعنا همچوخورشید که با سایه درآید بطرب . سنائی .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط