طهطاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طهطاوی . [ طَ وی ی ] (اِخ ) رجوع به رفاعةبن بدوی در الاعلام زرکلی ج ٢ ص ٤٥٢ و معجم المطبوعات ج ٢ ستون ١٢٤٧ شود.
طهطاوی . [ طَ وی ی ] (اِخ ) احمدبن عبدالرحیم الطهطاوی . او راست منظومه ٔ کتاب «المقصود» که درعلم صرف است، و منظومه ٔ مزبور بدین بیت آغاز شده : یقول بعد حمدی ذی الجلال مصلیاً علی النبی و الاَّل . محمد علیش این منظومه را شرح کرده است . (معجم المطبوعات ج ١ ستون ٣٧٣).
طهطاوی . [ طَ وی ی ] (اِخ ) شیخ احمدبن محمد اسماعیل الطهطاوی الحنفی . او راست کتب ذیل : ١ - حاشیة الطهطاوی بر کتاب الدر المختار، شرح تنویر الابصار، که در فقه حنفی و در چهار مجلد دربولاق مصر بطبع رسیده است . ٢ - حاشیة الطهطاوی بر مراقی الفلاح، شرح نور الایضاح که متن و شرح هر دو از حسن شرنبلالی و در فقه حنفی تألیف و در بولاق مصر بسال ١٢٩٠ هَ . ق . چاپ شده است . (ج ٢ معجم المطبوعات ستون ١٢٤٦).