طهمان

طهمان . [ طَ ] (اِخ ) مولی سعیدبن العاص . صحابی است، یا طهمان ذکوان و ابراهیم بن طهمان که هر دو از ائمه ٔ اسلامند بر اختلاف اقوال . (منتهی الارب ). در الاصابه ذیل ترجمه ٔ طهمان آورده است که : مولی آل سعیدبن العاص . سپس گوید: در ذکر ذکوان گذشت . آنگاه در ترجمه ٔ ذکوان گوید: ذکوان، مولی بنی امیة. عبدالرزاق گوید: عمروبن حوشب از اسماعیل بن امیه از پدرش ازجدش بما خبر داد و گفت ما را غلامی است که او را ذکوان یا طهمان گویند. و رجوع به الاصابة ج ٢ ص ١٧٣ شود.

طهمان . [ طَ ] (اِخ ) نام یکی از موالی حضرت پیغمبرصلی اﷲ علیه و آله و سلم است که وی را بنامهای متعدد نام برده اند، از آن جمله : ذکوان، کیسان، مهران، هرمز. در کتاب الاصابه در ضمن ترجمه ٔ طهمان شرح احوال او را به ترجمه ٔ ذکوان ارجاع می دهد و در ترجمه ٔ ذکوان میگوید: «موالی رسول اﷲ صلی اﷲ علیه و آله و سلم ». ابن حیان وی را در زمره ٔ صحابه یاد کرده است . رجوع به الاصابة ج ٢ ص ١٧٣ و حبیب السیر چ خیام ج ١ ص ٤٣٩ شود.

طهمان . [ طَ ] (اِخ ) رجوع به ابوالمنبه طهمان شود.