طهمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طهمة. [ ] (ع اِ) غذای مطبوع لذت بخش که مردم خوش خوراک در خوردن آن افراط کنند. (از دزی ج ٢ ص ٦٥).
طهمة. [ طَ هَِ م َ ] (ع ص ) امرأه ٌ طَهِمَةٌ؛ زنی که رخسار او کم گوشت باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
طهمة. [طُ م َ ] (ع اِ) سیاه زردی مایل یا تیره با اندک سیاهی یا سرخ که بسپیدی زند. (منتهی الارب ) (آنندراج ).