طو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ تر. ] (اِ.) ضیافت، جشن.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ تر. ] (اِ.) ضیافت، جشن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طو. (ترکی، اِ) طوی . ضیافت . عروسی : دائماً خاقان ما کرده ست طو گوش مارا می کشد لاتقنطوا. مولوی .
طو. [ طَ وِن ْ ] (ع ص ) گرسنه . طاو. طاوی . (منتهی الارب ).