طوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طوار. [ طَ ] (ع اِ) حد و نهایت چیزی . مساوی آن چیز. ◄ طَوار الدار و طِوار الدار؛ درازی و فراخی سرای . (منتهی الارب ). فراخی و درازی خانه . (منتخب اللغات ). ◄ گرداگرد سرای . (مهذب الاسماء). ◄ مادینه از جوارح طیور (در بازیاری ).
طوار. [ طُ ] (ع اِ) حد هر چیزی . ◄ مقدار. (منتهی الارب ).