طواسین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طواسین . [ طَ] (ع اِ) ج ِ طس (ج ِ طس، صواب ذوات طواسین است ). (منتهی الارب ). سورتهای مسمی به طس یعنی الطاء اشارت است به طهارت قدس الهی و السین عبارت است از سنائی لایتناهی ̍ و قیل الطاء طلب روندگان راه و السین سلامت قلوب از ماسوی اﷲ، و یقول ایزد سبحانه و تعالی سوگند یاد کرده به طوبی، درخت بهشت و سدرةالمنتهی . (آنندراج ).