طواف
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(طَ وّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیار طوف کننده. ۲- خادمی که به مهربانی و عنایت خدمت کند. ۳- در فارسی: دوره گرد. ۴- عسس. ۵- دزد، راهزن.
(طَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) گرد چیزی گشتن. ۲- دور خانه خدا گشتن. ۳- (اِمص.) گردش، دور.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(طَ وّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیار طوف کننده. ۲- خادمی که به مهربانی و عنایت خدمت کند. ۳- در فارسی: دوره گرد. ۴- عسس. ۵- دزد، راهزن.
(طَ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) گرد چیزی گشتن. ۲- دور خانه خدا گشتن. ۳- (اِمص.) گردش، دور.