طوالع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طوالع. [ طَ ل ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ طالع و طالعة. (آنندراج ) (غیاث ). ◄ صاحب کشاف اصطلاحات الفنون گوید: طوالع عبارت از درجه ٔ برابری است که به ازاء مطالع است چنانکه یاد کردیم . ◄ طوالع در اصطلاح صوفیه اول چیزی که پیداشود از تجلیات اسماء الهیه بر باطن بنده و آراسته گرداند اخلاق او را به نور باطن . کذا فی کشف اللغات .