طوال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طوال . [ طُ ] (ع ص ) دراز. (منتهی الارب ). ♦ طوال الدهر . رجوع به طَوال الدهر ذیل طَوال شود.
طوال . [ طِ ] (ع ص، اِ) ج ِ طویل . (منتهی الارب ). رجوع به طویل شود. ♦ سبع طوال ؛ هفت سوره ٔ درازتر قرآن از اول و آن بقره و آل عمران و نساء و مائده و انعام و اعراف و انفال و توبه باشد چنانکه رسول (ص ) گفت اعطیت مکان التوریة السبع الطوال .
طوال . [ طَوْ وا ] (ع ص ) نیک دراز. (منتهی الارب ). سخت دراز. بسیار دراز. (منتخب اللغات ).