طوانة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طوانة. [ طُ ن َ ] (اِخ ) شهری است بمرز مصیصة. یزیدبن معاویه گوید : و ماابالی بما لاقت جموعهم یوم الطوانة من حمی و من موم اذا اتکأت ُ علی الانماط مرتفعا بدیر مران عندی أم کلثوم . (از معجم البلدان ). از بلاد روم است .