طوایف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(یِ) [ ع. طوائف ] (اِ.) جِ طایفه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(یِ) [ ع. طوائف ] (اِ.) جِ طایفه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طوایف . [ طَی ِ ] (ع اِ) طوائف . ج ِ طایفه . رجوع به طایفه شود. ♦ طوایف پشتکوه ؛ از ایلات کرد ایران و از طوایف متعدد ترکیب یافته است . جمعیت آن چهل هزار خانوار که محل سکونتشان جنوب کرمانشاه، رودخانه ٔ سیمره دزفول، بین النهرین است . در منطقه ٔ این طوایف جنگلهای بلوط انبوه یافت میشود. و رجوع به پشتکوه شود. ♦ طوایف فارس ؛ ییلاق آنها در کوه نارو میانه و بلوک میمند و فرابا و صیمکان و میمند است . زندگانی آنها از گوسفند و بز و خر است . و رجوع به فارس شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی