طوبی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(با) [ ع. ] (ص.) مؤنث اطیب. پاکیزه، پاکیزه تر.
(~.) [ معر. ] (اِ.) ۱- خیر و خوشی، سعادت. ۲- بهشت. ۳- نام درختی در بهشت.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(با) [ ع. ] (ص.) مؤنث اطیب. پاکیزه، پاکیزه تر.
(~.) [ معر. ] (اِ.) ۱- خیر و خوشی، سعادت. ۲- بهشت. ۳- نام درختی در بهشت.