طوطی سمرقندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طوطی سمرقندی . [ ی ِ س َ م َ ق َ ] (اِخ ) ملا طوطی سمرقندی . نام وی در تذکره ٔ نصرآبادی آمده که به اسم سلطان بابر معمای ذیل را سروده است : مهر رویش را چو لطف بی حد و پایان بود در مه رخسار او بیند دل و حیران بود. از مهر سین مراد است و لطف که پایان اوان باشد سلطانست، ودر مصرع ثانی از در، باب، خواسته و از ماه رخسار را. (تذکره ٔ نصرآبادی ص ٥٢٤).