طوعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طوعة. [ طُ وَ ع َ ] (ع ص ) مرد فرمانبر هر کس . ◄ (اِمص ) طاعت و بندگی . ◄ (اِ) از اعلام زنان . (منتهی الارب ).
طوعة. [ طَ ع َ ] (اِخ ) نام زنی که مسلم بن عقیل بخانه ٔ اوپناه برد. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٤٤ شود.