طوماس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طوماس . [ طُ ] (اِخ ) از حواریون عیسی (ع ). (ایران باستان ج ٣ ص ٢٦٣٣).
طوماس . [ طُ] (اِخ ) آرتسرونی . مورخ قرن دهم م . (ترجمه ٔ ایران در زمان ساسانیان ص ٤٦).
طوماس . [ طُ ] (اِخ ) مرگائی . مؤلف کتاب حکام که در٨٤٠ م . نگاشته است و از روابط فرقه ٔ نسطوری با پادشاهان ایران بحث میکند و تاریخ عهد هرقل خسرو دوم را شرح میدهد. (ترجمه ٔ ایران در زمان ساسانیان ص ٤٧).