طویلع

طویلع. [ طُ وَ ل ِ ] (اِخ ) نام آبی بنی تمیم و پس از ایشان ازآن ِ بنی یربوع را. (معجم البلدان ).

طویلع. [ طُ وَ ل ِ ] (اِخ ) آبشخوری است به صمان . و در کتاب نصر آمده که طویلع وادیی است در راه بصره به یمامه میان دوّ و صمان . و در جامع الغوری آن موضعی است به نجد. اعرابی در رثاء کسی گفته : و ای ّ فتی ً ودّعت یوم طویلع عشیة سلمنا علیه و سلما رمی بصدور العیس منحرف الفلا فلم یدر خلق بعدها این یمما فیا جازی الفتیان بالنعم اجزه بنعماه نعمی و اعف ان کان ظالما. (از معجم البلدان ).

طویلع. [ طُ وَ ل ِ ] (اِخ ) چاهی است کهنه در سواد شواجن که آب نزدیک و شیرین دارد. (منتهی الارب ). و رجوع به معجم البلدان شود.