طیب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(طِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پاکیزه شدن. ۲- خوشبو شدن. ۳- حلال شدن. ۴- (اِ.) بوی خوش. ۵- روا، حلال. ۶- پاک، پاکیزه. ۷- بهترین از هر چیز.
(طَ یِّ) [ ع. ] (ص.) ۱- پاکیزه. ۲- خوب. ۳- روا، حلال. ۴- خوشبو.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(طِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) پاکیزه شدن. ۲- خوشبو شدن. ۳- حلال شدن. ۴- (اِ.) بوی خوش. ۵- روا، حلال. ۶- پاک، پاکیزه. ۷- بهترین از هر چیز.
(طَ یِّ) [ ع. ] (ص.) ۱- پاکیزه. ۲- خوب. ۳- روا، حلال. ۴- خوشبو.