ظاهری/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(~.) [ ع. ] (ص نسب.) ۱- منسوب به ظاهر. ۲- قشری. ۳- کسی که به ظاهر آیات قرآن توجه میکند.مترادفها و واژههای مرتبطصوری، قشریبیرونی، داخلی، سطحیظاهربینواژه قبلی: ظاهرسازیواژه بعدی: ظبی