ظرب

ظرب . [ ظَ رِ ] (ع اِ) سنگ برآمده ٔ تیزاطراف یا کوه پست گسترده یا کوه خرد و پشته . ج، ظِراب . ◄ کوه تیزقُلّه در آسمان که نه وادی دارد و نه شکاف و همه ٔ آن سیاه است . ◄ (اِخ ) برکه ای است میان قرعاء و واقصه درراه مکّة. (معجم البلدان ). ◄ نام اسب رسول اکرم صلوات اﷲ علیه . ◄ نام مردی است .

ظرب . [ ظُ رُب ب ] (ع ص ) کوتاه بالای درشت و پرگوشت .

ظرب . [ ظَ رَ ] (ع مص ) چفسیدن . التصاق . ملصق شدن . دوسیدن .