ظلیل

(ظَ) [ ع. ] (ص.) جای سایه دار.<br>

(ظَ) [ ع. ] (ص.) جای سایه دار.

ظلیل . [ ظَ ] (ع ص ) سایه دار. سایه وَر. سایه افکن . سایه ناک . ج، اَظِلَّة. (متن اللغة). ◄ آنچه سایه اندازد. مظلل . ♦ ظِل ّ ظلیل ؛ سایه ٔ دائم . سایه ٔ کشیده . سایه ٔ تمام . یا مبالغه است : گرد راه و آفتاب معرکه نزدیک تو خوشتر از گرد عبیر سوده و ظل ظلیل . فرخی . در آن بقعه ٔ شاهوار در ظل ظلیل رفاهیت غنودم . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). ♦ مکان ظلیل ؛ جای باسایه یا پیوسته سایه و گفته اند جای سرد و بارد. رجوع به ظل شود.