ظهیر فاریابی | رباعیات | شماره ۱۷

هر چند که میل تو سوی بیدادی ست یک ذره غمت به از جهان شادی ست از ما گله می‌کنی و لیکن ما را از بندگی تو صد هزار آزادی ست