ظهیر فاریابی | رباعیات | شماره ۲۳

بر کرده چو مه سر از گریبان می‌رفت در دامن خورشید خرامان می‌رفت گه گه به سخن درآمده لعل لبش گویی عرق از چشمه حیوان می‌رفت