ظهیر فاریابی | رباعیات | شماره ۷

خصمت چو شکوفه مدتی رنگ آمیخت تا همچو شکوفه چرخش از دار آویخت می‌زد چو شکوفه دست در هر شاخی آخر چو شکوفه ناگه از بار بریخت